Punktem wyjścia była rzetelna diagnoza, która wskazała na trudności uczniów w radzeniu sobie ze stresem i emocjami, problemy komunikacyjne, agresję i wykluczanie rówieśnicze oraz obniżoną koncentrację uwagi. Odpowiedzią szkoły nie były pojedyncze interwencje, lecz konsekwentnie budowany system działań, obejmujący uczniów, nauczycieli i rodziców.

Program “Szkoła Myślenia Pozytywnego 2.0” realizowany jest od 2021 roku i na stałe wpisany w Szkolny Program Wychowawczo-Profilaktyczny. Obejmuje zajęcia wychowawcze, warsztaty, działania integracyjne, mediacje, trening uważności oraz liczne inicjatywy szkolne i wolontariackie. Ważnym elementem programu jest stałe monitorowanie dobrostanu uczniów – szkoła korzysta z badań ankietowych oraz narzędzi diagnostycznych, takich jak testy PCT-Y, co pozwala reagować wcześnie i adekwatnie.

Wyjątkową rolę odgrywa wdrażanie mediacji i komunikacji empatycznej (NVC). Uczniowie-wolontariusze tworzą zalążek Szkolnego Klubu Mediatorów, ćwiczą umiejętności komunikacyjne i biorą udział w symulacjach mediacji. Nauczyciele natomiast rozwijają swoje kompetencje podczas licznych szkoleń i warsztatów, korzystając m.in. z platformy nvcwszkole.pl. Mediacje przestają być teorią, a stają się realnym narzędziem codziennej pracy wychowawczej.

Program wzmacnia również sprawczość uczniów. Dzieci i młodzież są zapraszane do współtworzenia działań, projektów i inicjatyw szkolnych, co buduje ich odpowiedzialność i poczucie wpływu. Równolegle szkoła rozwija wolontariat i działania charytatywne, współpracując z instytucjami lokalnymi i organizacjami społecznymi.

Istotnym elementem powodzenia programu jest stała, elastyczna współpraca z Instytutem Edukacji Pozytywnej, oparta na otwartości, profesjonalnym wsparciu merytorycznym i partnerskiej relacji. Szkoła korzysta z rekomendowanych rozwiązań, jednocześnie twórczo je rozwijając i dostosowując do własnego kontekstu.

Efektem działań jest wyraźna poprawa klimatu szkoły: wzrost poczucia bezpieczeństwa i zaufania, lepsza komunikacja, większa otwartość na dialog oraz skuteczniejsze reagowanie na przemoc rówieśniczą. Bolmin pokazuje, że profilaktyka działa wtedy, gdy jest systemem, a nie zbiorem okazjonalnych działań.

PRZEPIS – WERSJA ROZSZERZONA
Budowanie dobrostanu i kultury dialogu jako spójnego systemu pracy szkoły

Porcja: dla całej społeczności szkolnej

Czas przygotowania: proces wieloletni, realizowany etapami

Składniki:

• program „Szkoła Myślenia Pozytywnego 2.0” Instytutu Edukacji Pozytywnej
• regularna diagnoza dobrostanu uczniów
• mediacje szkolne i elementy mediacji rówieśniczych
• komunikacja empatyczna (NVC) jako wspólny język
• szkolenia i superwizja dla nauczycieli
• zajęcia wychowawcze, warsztaty i trening uważności
• działania integracyjne i wolontariackie
• aktywna współpraca z rodzicami
• stałe wsparcie merytoryczne Instytutu Edukacji Pozytywnej

Sposób realizacji:

Krok 1. Oprzyj działania na diagnozie, nie intuicji	Szkoła regularnie bada dobrostan uczniów i analizuje wyniki, traktując je jako punkt wyjścia do planowania działań.
Krok 2. Zbuduj spójny system, a nie zbiór inicjatyw	Program MP 2.0 staje się ramą, w której mieszczą się zajęcia wychowawcze, mediacje, warsztaty i działania integracyjne.
Krok 3. Wprowadź mediacje i NVC do codzienności	Rozwiązywanie konfliktów oparte jest na dialogu, empatii i odpowiedzialności, a nie na karach.
Krok 4. Równolegle wzmacniaj uczniów i dorosłych	Nauczyciele rozwijają kompetencje komunikacyjne, a uczniowie uczą się regulacji emocji i uważności.
Krok 5. Oddaj uczniom realną sprawczość	Uczniowie współtworzą działania, inicjują projekty i uczą się odpowiedzialności za klimat szkoły.
Krok 6. Monitoruj, modyfikuj, rozwijaj	Działania są systematycznie analizowane i dostosowywane do zmieniających się potrzeb społeczności.

Efekt końcowy

Szkoła funkcjonująca w oparciu o dialog, empatię i odpowiedzialność, w której dobrostan psychiczny uczniów i nauczycieli jest świadomie wzmacniany. Konflikty są rozwiązywane poprzez rozmowę i mediację, a klimat szkoły sprzyja bezpieczeństwu, koncentracji i współpracy.

PRZEPIS – WERSJA SKRÓCONA
Dobrostan jako system, nie jednorazowe działanie

Porcja: dla całej szkoły

Czas: długofalowo

Składniki:

• diagnoza
• mediacje
• NVC
• współpraca
• konsekwencja

Wykonanie:

1. Regularnie diagnozuj potrzeby uczniów.

2. Wdrażaj mediacje i komunikację empatyczną.

3. Wzmacniaj kompetencje nauczycieli i uczniów.

4. Działaj spójnie i długofalowo.

Efekt końcowy

Szkoła, w której dobrostan jest realnym elementem codziennej pracy.

Puenta:

Systematyczność buduje bezpieczeństwo.