Przykłady praktyk – Polichno
“Klimat nie bierze się znikąd” – gdy szkoła uczy się rozmawiać
W Szkole Podstawowej z oddziałami dwujęzycznymi im. Gen. S. Skalskiego w Polichnie przyjęto założenie, że klimat szkoły nie tworzy się sam – powstaje z codziennych rozmów, sposobu reagowania i jakości relacji. Z tego myślenia wybór programu “Klimat szkoły – tworzymy go razem!”, oparty na procesowym wdrażaniu komunikacji empatycznej i mediacji jako stałych elementów szkolnej codzienności realizowany przy współpracy z Fundacją Instytut Edukacji Pozytywnej.
Punktem wyjścia była rzetelna diagnoza potrzeb uczniów oraz analiza sytuacji pojawiających się w relacjach rówieśniczych. Szkoła zauważyła, że wiele trudności nie wynika ze złej woli, lecz z braku umiejętności rozmowy, rozumienia emocji i konstruktywnego rozwiązywania konfliktów. Odpowiedzią nie były jednorazowe działania, lecz długofalowy proces uczenia całej społeczności szkolnej nowego sposobu komunikowania się.
W ramach programu systematycznie wprowadzano elementy komunikacji empatycznej do pracy wychowawczej, codziennych rozmów z uczniami oraz reagowania na sytuacje trudne. Mediacje stały się narzędziem, które pomaga uczniom brać odpowiedzialność za relacje, a nauczycielom – towarzyszyć w rozwiązywaniu konfliktów bez eskalacji napięć. Działania te nie funkcjonują obok codzienności szkoły, lecz stopniowo zmieniają jej styl pracy i sposób myślenia o problemach.
Istotnym elementem programu jest współpraca z rodzicami, którzy są na bieżąco informowani o kierunku działań i wzmacniają je w codziennych rozmowach z dziećmi. Szkoła korzysta również ze wsparcia specjalistów szkolnych, a w razie potrzeby współpracuje z poradnią psychologiczno-pedagogiczną oraz innymi instytucjami działającymi na rzecz dzieci i rodzin. Dzięki temu komunikacja empatyczna i mediacje nie są wyłącznie szkolnym narzędziem, ale stają się wspólnym językiem dorosłych, którzy towarzyszą uczniom w różnych środowiskach.
Tym, co szczególnie wyróżnia działania w Polichnie, jest konsekwencja i spójność. Nauczyciele reagują w podobny sposób, posługują się wspólnym językiem i jasno komunikują oczekiwania. Uczniowie wiedzą, że rozmowa jest pierwszym krokiem, a konflikt nie oznacza automatycznie kary, lecz zaproszenie do poszukania rozwiązania.
Efektem programu “Klimat szkoły – tworzymy go razem!” jest bardziej przewidywalne i bezpieczne środowisko szkolne, lepsze relacje rówieśnicze oraz większa gotowość uczniów do rozmowy i mediacji. Polichno pokazuje, że klimat szkoły można świadomie budować – krok po kroku, poprzez komunikację, empatię i konsekwencję w działaniu.
PRZEPIS – WERSJA ROZSZERZONA Budowanie klimatu szkoły poprzez komunikację empatyczną i mediacje
Porcja: dla całej społeczności szkolnej
Czas przygotowania: proces długofalowy, realizowany etapami
Składniki:
- rzetelna diagnoza potrzeb uczniów
- komunikacja empatyczna jako codzienna praktyka
- mediacje w sytuacjach trudnych
- spójność działań dorosłych
- współpraca z rodzicami i specjalistami
- konsekwencja i cierpliwość
Sposób realizacji:
| Krok 1. Diagnoza jako punkt wyjścia | Szkoła rozpoczyna działania od rozpoznania realnych potrzeb uczniów oraz analizy relacji i sytuacji pojawiających się w szkolnej codzienności. Diagnoza pozwala zaplanować działania adekwatne do rzeczywistych problemów. |
| Krok 2. Wprowadzanie komunikacji empatycznej | Elementy komunikacji empatycznej są stopniowo włączane do pracy wychowawczej, rozmów z uczniami oraz sposobu reagowania na trudne sytuacje. Rozmowa staje się pierwszym krokiem, a nie dodatkiem do działań wychowawczych. |
| Krok 3. Mediacje jako narzędzie budowania odpowiedzialności | Mediacje wspierają uczniów w rozwiązywaniu konfliktów i uczą odpowiedzialności za relacje. Nauczyciele towarzyszą uczniom w procesie szukania rozwiązań, dbając o bezpieczeństwo i wzajemny szacunek. |
| Krok 4. Spójność dorosłych | Nauczyciele posługują się wspólnym językiem i podobnymi zasadami reagowania. Dzięki temu uczniowie funkcjonują w przewidywalnym środowisku, które wzmacnia poczucie bezpieczeństwa. |
| Krok 5. Współpraca z rodzicami i specjalistami | Rodzice są informowani o kierunku działań i włączani w proces budowania spójnego przekazu. Szkoła korzysta również ze wsparcia specjalistów oraz współpracuje z poradnią psychologiczno-pedagogiczną i innymi instytucjami wspierającymi dzieci i rodziny. |
| Krok 6. Proces, a nie jednorazowe działanie | Działania są regularnie analizowane i modyfikowane w zależności od potrzeb. Profilaktyka staje się stałym elementem pracy szkoły, a nie pojedynczą inicjatywą. |
Efekt końcowy
Szkoła, w której komunikacja empatyczna i mediacje są trwałym elementem codziennego funkcjonowania. Uczniowie uczą się rozwiązywać trudne sytuacje poprzez rozmowę, a konflikty nie eskalują w kryzysy. Dorośli reagują spójnie i świadomie, co wzmacnia relacje, poczucie bezpieczeństwa oraz pozytywny klimat szkoły.
PRZEPIS – WERSJA SKRÓCONA Komunikacja empatyczna i mediacje jako fundament klimatu szkoły
Porcja: dla całej społeczności szkolnej
Czas: długofalowo
Składniki:
- diagnoza potrzeb
- komunikacja empatyczna
- mediacje
- spójność dorosłych
- współpraca
Wykonanie:
| 1. Rozpoznaj realne potrzeby uczniów. |
| 2. Wprowadź komunikację empatyczną do codziennych rozmów. |
| 3. Stosuj mediacje w sytuacjach konfliktowych. |
| 4. Zapewnij spójność reagowania dorosłych. |
| 5. Współpracuj z rodzicami i specjalistami. |
Efekt końcowy:
Spójny klimat szkoły oparty na dialogu, wzajemnym szacunku i odpowiedzialnym reagowaniu na trudne sytuacje.
Puenta:
Klimat szkoły buduje się w tym, jak ze sobą rozmawiamy.